Wat hebben wij veranderd om het in deze tijd te maken?
Door een zaal te kiezen waar veel licht is laten we zien dat het nu overal wemelt van de elektra, zelfs een afzuig installatie is te zien. In het originele schilderij gaat het om een anatomische les. In de foto van ons om een moord. De persoon ligt op de plaats van delict en wij zijn de omstanders die hem hebben gevonden.
Wat had beter gemoeten?
Door de kraagjes weg te laten hadden we het oude beeld los gelaten.
We hadden de foto op straat moeten maken, zodat het nog moderner zou zijn. Ook zouden wij er dan omheen kunnen gaan staan precies zoals op het schilderij.
Dit is een filmpje van Laurel & Hardy waarin zij een liedje zingen.
Laurel & Hardy, ook wel de dikke en de dunne genoemd, waren een Brits-Amerikaans komisch duo uit de eerste helft van de twintigste eeuw. Zij begonnen met films waarin je alleen maar muziek hoorde. Er werd in deze films niet gesproken. Deze films werden ook wel stomme films genoemd. Ze zijn later films gaan maken waarin gesproken werd. In het filmpje hierboven zingen ze samen een lied. Zo wordt er ritme aangegeven door verschillende dingen. Het slaan met een hamer en voetstappen. Ook zie je verschillende instrumenten in het filmpje. Het begint met een gitaar en vervolgens trommels, fluiten, accordeon enz..
In dit filmpje spreekt de textuur een belangrij verhaal. In de tijd van Laurel & Hardy werden er zwartwit beelden gemaakt die niet scherp waren. Dit geeft het ouderwetse beeld.
Modern
Dit filmpje betreft de clip en muziek van John Mayer. John Mayer is een hedendaagse zanger.
In deze clip zien we een computer bewerking. Hier wordt John Mayer afgebeeld als tekenfilmfiguur en zo ook de omgeving. Dit is met de computer in een filmpje geplakt door middel van programma's waarmee je kan bewerken. In de toekomst van deze programma's zijn ze zover gekomen om filmpjes over elkaar heen te plaatsen. De kwaliteit van beelden werd ook beter.
In dit nummer zie je iemand die dit beeld vasthoudt. Dit moeten dan ook de beelden zijn die iemand voelt en ziet.
Wat hier duidelijk is, is de compositie. Het wordt constant in het midden afgespeeld en uit de handen van de persoon die centraal staat. Het is steeds dezelfde plek die telkens anders ingevuld wordt.
Postmodern
Hier is een filmpje van John Cage.
John Cage (1912-1992) was een Amerikaanse avant-gardecomponist; hij was een van de grootste vernieuwers van de klassieke muziek uit de 20e eeuw. Hij was voor de Tweede wereldoorlog bekend door zijn Oosters getinte muziekwerken.Na 1950 kwam hij met de radicale toepassing van het toevals element in zijn muziek. Dit toevals element is iets postmodern, dit omdat hij eigenaardige dingen deed die niemand anders bedacht. het postmodernisme zorgde voor andere dingen. ze pakten de standaarden aan door er iets aparts mee te doen. zo zie je in dit filmpje dat er geluiden worden gemaakt niet met een standaard piano of gitaar maar met heel veel kleine dingetjes van een tandwieltje tot een veer langs een stalen plaatje.
Door het gebruik van de meest rare voorwerpen en daar de geluiden bij spreekt dit de categorie ruimte aan. je ziet allemaal materialen die we kennen maar niet de geluiden van kennen. Doordat Cage wel geluiden produceerd ben je benieuwd naar waar wat vandaan komt.
